چکیده: جوجه بوقلمون بیوتی یکروزه (سویه لارج وایت) یک گزینه برتر برای تولید گوشت صنعتی است؛ این نژاد با جثه بزرگ، پرهای سفید و قابلیت رشد سریع، مناسب پرواربندی تجاری بوده و در ایران نیز تحت نامها و سویههای تجاری مانند «نیکلاس» تکثیر و عرضه میشود. در متن پیش رو ویژگیها، نکات نگهداری، تغذیه و مقایسه آن با نژادهای متداول برای تصمیمگیری آگاهانه ارائه شده است.
- معرفی کلی و تاریخچه
- ویژگیها و مزایا
- شرایط نگهداری و پرورش
- مقایسه کوتاه با نژادهای دیگر
- تغذیه و مراقبتهای بهداشتی
- معرفی تامینکننده
معرفی کلی و تاریخچه
جوجه بوقلمون بیوتی (معروف به لارج وایت یا Broad Breasted White) از اواسط قرن نوزدهم بهعنوان یکی از پایههای تولید گوشت بوقلمون توسعه یافت. این نژاد بهخاطر جثه درشت و پرهای سفید شناخته میشود و در پرواربندی گوشتی یک گزینه اقتصادی است. وزن متوسط پرنده نر بالغ تا حدوداً 15 کیلوگرم و ماده بالغ بیش از 8 کیلوگرم است که این خصوصیات آن را برای تولید تجاری گوشت توجیه میکند.
قبل از خرید جوجه یکروزه، اهداف تولیدی (بازار محلی، وزن نهایی، زمان کشتار) را مشخص کنید تا سویه مناسب و مدیریتی متناسب انتخاب شود.
ویژگیها و مزایا
مزیت اصلی بیوتی، ظرفیت رشد و تبدیل مناسب غذا به توده گوشت است که آن را برای پرورش صنعتی اقتصادی میسازد. از دیگر مزایا میتوان به سفیدی پرها (مناسب پردازش و عرضه)، سازگاری با سیستمهای پرورشی مدرن و دسترسی به سویههای تجاری بهینهشده اشاره کرد. این نژاد در مقایسه با نژادهای محلی معمولاً بازده گوشتی بالاتری ارائه میدهد، اما نیاز به برنامه تغذیه و مدیریت دقیقتری دارد.
برای دستیابی به عملکرد مطلوب، مدیریت تغذیه، تراکم نگهداری و بهداشت باید منطبق با دستورالعملهای فنی و توصیههای دامپزشکی برگزار شود.
شرایط نگهداری و پرورش
محیط اولیه و دمای برودر
در هفتههای نخست، دمای بستر و کیفیت هوای سالن برای جوجههای یکروزه حیاتی است. استفاده از بستر خشک، تهویه مناسب و تامین نور و گرما در حد نیاز باعث کاهش تلفات و رشد یکنواخت میشود. تراکم نهایی پرورش در سیستمهای تجاری باید براساس توصیههای فنی تعیین شود تا بهینهترین رشد و سلامت حاصل شود.
مدیریت رشد
کنترل فازهای تغذیه (استارتر، گراور، فینیش) و توجه به کیفیت آب، تهویه و نظافت دورهای از الزامات است. استفاده از سویههای تجاری شناختهشده مانند نیکلاس که در ایران رایج است، همراه با برنامه غذایی استاندارد، نتایج بهتری در وزن نهایی و یکنواختی گله به همراه دارد.
مقایسه کوتاه با نژادهای دیگر
برای درک تفاوتها، جدول زیر عواملی کلیدی در مقایسه بیوتی و یک نمونه نژاد محلی را نشان میدهد.
| معیار | بیوتی (لارج وایت) | نژاد محلی |
| وزن بالغ متوسط | نر تا حدود 15 کیلوگرم، ماده بیش از 8 کیلوگرم | معمولاً وزن کمتر؛ مناسب نگهداری سنتی |
| سرعت رشد | سرعت رشد بالا؛ مناسب پرواربندی صنعتی (دوره بازاریابی حدود 16–20 هفته بسته به هدف) | رشد آهستهتر؛ نیاز کمتر به مدیریت فشرده |
| نیاز مدیریتی | نیاز به مدیریت تغذیه و بهداشت دقیقتر | مقاومت نسبی بیشتر در شرایط نامطلوب |
| هدف اقتصادی | تولید گوشت تجاری با بازده بالا | مصارف محلی و چندمنظوره |
انتخاب بین سویههای تجاری و نژادهای محلی بستگی به هدف تولید، امکانات مدیریتی و بازار هدف شما دارد.
تغذیه و مراقبتهای بهداشتی
برنامه غذایی برای جوجههای یکروزه باید متناسب با فاز رشد باشد: استارتر با پروتئین بالا در هفتههای اولیه، سپس فازهای رشد و فینیش با پروتئین و انرژی متناسب. تامین ویتامینها، ریزمغذیها و آب پاک از ارکان اصلی است. برنامه واکسیناسیون و اقدامات پیشگیرانه باید طبق توصیه دامپزشک و با توجه به شرایط منطقهای اجرا شود تا سلامت گله تضمین شود. توجه به بهداشت بستر، مدیریت تلفات و پایش مستمر عملکرد برای کاهش هزینهها و افزایش بازده ضروری است.
معرفی تامینکننده
پارس برزگر آذربایجان (با برند مهندسی کشاورزی پارس برزگر) با سابقه ثبت از سال 1392، فعال در حوزههای شیلات، طیور، پرورش قارچ و تأمین تجهیزات گلخانهای و مواد شیمیایی مرتبط است. این مجموعه با ارائه سویهها و محصولات تخصصی در زمینه طیور، از جمله جوجه بوقلمونهای مناسب پرورش گوشتی، پشتیبانی فنی و مشاوره تخصصی را برای پرورشدهندگان فراهم میآورد. بهرهمندی از تجربه در تولید و عرضه سویههای تجاری همچون موارد متداول در بازار داخلی، گزینهای قابل اتکا برای تامین جوجه و مشاوره پرورشی محسوب میشود.
در حال
جستجو...
